«تصمیمی به وسعت یک شهر»

دیروز صبح وقتی یه سری به تلفن همراهم زدم متوجه شدم به چند گروه تلگرام جدید دعوت شدم که هر کدوم مربوط به یک نامزد انتخابات شورای شهر است. با خودم فکر کردم انتخابات شورای شهر حداقل مزیتش این است که هر چهارسال یک بار یادی هم از این شهر بی زبون می شه.وقتی کانال های تبلیغاتی را باز کردم و یه گشتی داخل شون زدم تنها موضوع مغفول خود تهران بود اما من دیگه فقط به شهرم فکر می کردم.یادم می یاد چند سال پیش کوچه بالایی مون افتاد تو مسیر یه بزرگراه؛ دوست من مرتضی خیلی خوشحال بود که خونشون دقیقا وسط طرح قرار گرفته. می گفت خونشون را با قیمت خوبی می خرند ولی پدربزرگش خیلی ناراحت بود، می گفت داریم خونه خراب می شیم. من هم خیلی راضی نبودم، اون کوچه ساخته شده بود برای گل کوچیک، البته مادربزرگ من از همه بیشتر ناراحت بود، می گفت مسجد افتاده اون طرف بزرگراه دیگه غروب ها نمی تونم برم مسجد خودمون.از همون روزها به بعد محلمون دیگه محله نبود. هرچند به جاش بزرگراه خوبی احداث شده بود ماشین ها خیلی راحت حرکت می کردن و حالشون خیلی خوب بود.الان دیگه کوچه پدری خیلی عوض شده؛ همه خونه ها شده ساختمون های چهار، پنج ... سیمور ایرانی...