کد خبر: ۱۶۱۱۸۵
در دانشگاه آکسفورد رد شد
به گزارش«شیعه نیوز»، استاد دانشگاه آکسفورد انگلیس ثابت کرد که جمله "الانزع البطین" در وصف امیر المؤمنین (علیه السلام) به معنی بُریده از شرک و سرشار از علم است و پایان نامه دکترای دانشجوی عربستانی را که در آن می خواست غیر این را ثابت کند، رد کرد.
را تفسیر کرد و "انزع" را "ریخته شدن موی جلوی پیشانی" و "البطین" را "بزرگی شکم" بیان کرد.
بُریده از شرک و سرشار از علم بود و الانزع کنایه از عدم راهیابی شرک در اوست و البطین کنایه از فراوانی علم، ایمان و یقین حضرت
است.
درست کرده اند و ابن تیمیه در زمان معاصر آن را ترویج داد.
دشمنی می کرده و این سخن او هیچ حجتی بر مسلمین ندارد و روایت های بسیاری در کتاب های مسلمانان در این زمینه وجود دارد.
و سخنان آن بزگوار مطابقت دارد.
به این حدیث امام اشاره کرد که فرمود: «ولكن هيهات أن يغلبني هواي, ويقودني جشعي إلى تخيّر الأطعمة ولعلّ بالحجاز أو باليمامة من لا طمع له في القرص, ولا عهد له بالشبع أو أبيت مبطاناً وحولي بطون غرثى, وأكباد حرّى …. أ أقنع من نفسی بأن یقال: هذا امیر المؤمنین و لا أشارکهم فی مکاره الدهر، أو أکون أسوه لهم فی جشوبه العیش! فما خلقت لیشغلنی اکل الطیبات کالبهیمه المربوطه همها علفها...»(نامه 45 نهج البلاغه) (هیهات که هوای نفس بر من غلبه کند و حرص و آزا مرا به برگزیدن غذاها وادارد ـ در صورتی که ممکن است در حجاز یا یمامه (از شهرهای یمن) کسی باشد که طمعی در یک قرص نان نداشته هیچگاه سیر نشده است یا اینکه با شکم پر بخوابم و کنار من شکم هائی گرسنه و جگرهائی (از تشنگی) سوزان باشد… آیا قناعت کنم به اینکه گفته شود: این امیر المؤمنین است! و در سختی های روزگار با آنان شریک نباشم و الگوئی برای آنان در تلخکامی سخت زندگانی کردن نباشم؟ آری! من آفریده نشدم که غذاهای خوب، مرا ( از یاد آنان) غافل کند همانند حیوان بسته ای که اندیشه ای جز علفش ندارد.
به ویژه خلیفه و وصی ایشان امام علی
کینه و دشمنی می ورزید و حتی روایت های بسیاری وجود دارد که می گوید، معاویه با خوارج برای کشتن جانشین رسول الله
حضرت علی بن ابی طالب
، هم پیمان شدند و او بود که عبد الرحمن بن ملجم را به ارتکاب این جنایت وحشتناک واداشت.
هیکلی قوی و دستانی بزرگ داشته و شکمش از شدت زهد لاغر بوده است
را جمله "کرم الله وجهه" آورده ای جایز نیست؛ چرا که امام علی
تنها خلیفه ای است که خداوند او را مورد تکریم قرار داده است برای اینکه امام
مقابل بت سجده نکرده و برعکس خلفای پیش از خود مشرک نبوده است.
"چاق و کوتاه" بود، نادرست است؛ چرا که این ویژگی با شخصیت امام علی
که پهلوان و قهرمان میدان جنگ بود و شجاعت او در مقایسه با خلفای دیگر برجسته و بارز بود و با پهلوانان عرب همچون "مرحب" و "عمرو بن عبد ود" مبارزه می کرد و از طرف دیگر عقل نیز نمی پذیرد که همچنین شخصیتی کوتاه قد باشد.
، "مرحب" را از وسط دو نیم کرد و معروف است که "مرحب" قد بلند بود؛ حال چگونه امام علی
با قد کوتاه می توانسته او را دو نیم کند با این حال که"مرحب" قدی بیش از دو متر و بدنی قوی داشته است. در خصوص "عمرو بن عبد ود" نیز چنین است.
چاق بوده است، مکاتب مختلف فکری مسلمین و از جمله الازهر به ما آموخته است که امام علی
هیکلی قوی و دستانی بزرگ داشته و شکمش از شدت زهد لاغر بوده است و زمانی که بر اسب سوار می شد، پاهایش روی زمین کشیده می شد.
در جنگ سوار کار و جنگجوی شجاعی بود و در میدان مثل زنبور از جایی به جای دیگر می رفت؛ چگونه به کسی که این خصوصیات بی نظیر و شجاعت بی مانند را دارد، این حرف های ناپسند را نسبت می دهند.
یا حیدر
یا ایلیا



برچسب:
نویسنده: محمد وحدت