واکنش جوانفکر به رسایی و یادآوری درباره اعتصاب غذا

خرید بک لینک
دستگاه قضایی در ظلمی آشکار و با وارد آوردن اتهاماتی دروغین و بی پایه و اساس ، آقای حمید بقایی را به 63 سال زندان محکوم کرده و از این طریق حیثیت ، منزلت و اعتبار یک انسان سرشناس و آبرومند را در جامعه ملکوک و خدشه دار کرده است.
آقای بقایی با توسل به همه راههای ممکن تلاش کرده است تا بیگناهی اش را به اثبات برساند و برای این منظور نه فقط در بازداشت طولانی مدت خود دست به اعتصاب غذا زد بلکه در دوران آزادی موقتش نیز بارها خواستار برگزاری علنی دادگاه های بدوی و تجدید نظر شد تا بر همگان آشکار شود که اتهامات نسبت داده شده به او ، بهانه ای بیش نبوده و هدف اصلی از آن نیز چیزی جز آسیب زدن به وجهه دولت قبل و انتقام گرفتن از دکتر احمدی نژاد نبوده است.
برطبق قانون آیین دادرسی کیفری، دستگاه قضایی باید مجرم بودن آقای بقایی را اثبات می کرد اما هیچ استنادی برای آن در اختیار نداشت ، بنابراین جلسات دادگاه را به گونه ای ترتیب دادند که آقای بقایی برخلاف منطق قضایی و حقوقی، ناگزیر از اثبات بی گناه بودن خود باشد و در این مقطع بود که دادگاه های فرمایشی، استدلالهای منطقی و مستندات محکم و متقن ارائه شده از سوی آقای بقایی را کنار گذاشتند و خروجی آنها نیز چیزی جز یک ظلم بزرگ و آشکار علیه ایشان بود.
هنوز جوهر حکم دادگاه تجدید نظر خشک نشده بود که آن را به آقای بقایی ابلاغ کردند و هنوز خط اول حکم صادره را نخوانده بود که با حضور ماموران دادستانی درمقابل منزلش مواجه شد و او بدون آنکه حکم صادره را خوانده باشد به زندان منتقل شد.
آقای بقایی باور داشت که ظلم آشکار دستگاه قضایی علیه او ، ثمره سفر پر رمز و راز بوریس جانسون وزیر امور خارجه انگلیس به تهران بوده است و به همین سبب مصمم بود تا حکم صادره علیه خود را در برابر سفارت انگلیس در تهران آتش بزند.
شتاب دستگاه قضایی در برگزاری پی در پی جلسات دادگاه تجدید نظر و متعاقب آن صدور حکم ظالمانه علیه آقای بقایی و ابلاغ و بازداشت سریع وی ، به روشنی از اجرای یک طراحی و سیاست از پیش تدوین شده ، حکایت می کرد که بخشی از آن به پیشگیری از آتش زدن حکم صادره در برابر سفارت انگلیس مربوط می شد.
آقای بقایی به زندان رفت و از همان لحظه اول دست به اعتصاب غذا زد. او جان شیرینش را سند حقانیت خود قرار داد و اعلام کرد که خود را برای شهادت آماده کرده است.
مایه تاسف عمیق است که کسی در کسوت روحانیت، ظلم به آقای بقایی را بپذیرد و او را به خاطر اعتصاب غذایی که ممکن است به قیمت جانش تمام شود ، مورد شماتت قرار دهد.
هیهات من الذله ، درس بزرگی بود که امام حسین (ع) به بشریت آموخت.
امام حسین (ع) در روز عاشورا و خطاب به سپاه دشمن فرمود: «اَلمَوتُ خَیرٌ مِن رُکُوبِ العارِ»؛ مرگ بهتر از زندگى ننگین است.
فرض کنیم آقای رسایی انسانی عالم و طبق نظر ایشان بنده انسانی جاهل باشم .
بنده با همه جهلی که به آن متهم شده ام ، اولا افتخار می کنم که زیر بار ظلم و پذیرش آن در حق هر کس که باشد نمی روم و با آن همراهی و همصدایی نمی کنم. ثانیا برای دفاع از ظلم و توجیه اقدامات ظالمانه صورت گرفته ، آسمان و ریسمان را به هم نمی بافم و ثالثا مرگ با عزت را بهتر از زندگی ننگین می دانم.
آقای بقایی خود را قربانی یک توطئه حساب شده می داند که آبرو و حیثیت فردی و اجتماعی او را هدف گرفته است. تمامی تلاشهای صورت گرفته برای اثبات بی گناهی اش ، بی نتیجه مانده است. اینک او به اعتصاب غذا روی آورده و با به خطر انداختن جان خود، آخرین تلاش را برای نشان دادن بیگناهی اش به انجام رسانده است.
آن آقایی که خود را عالم و دیگران را جاهل می پندارد ، رهنمود بدهد که در چنین شرایطی، یک انسان آبرومند برای نجات خود چه کار دیگری جز تاسی به امام حسین (ع) در انتخاب مرگ عزتمندانه به جای زندگی ننگین می تواند انجام دهد؟!
سیمور ایرانی...

ما را در سایت سیمور ایرانی دنبال می‌کنید

برچسب: نویسنده: محمد وحدت بازدید: 150 تاريخ: دوشنبه 13 فروردين 1397 ساعت: 18:31

صفحه بندی