عقل یا جنون

بسم الله الرحمن الرحیم

در میان شعرا و متصوفه بارها شاهد هستیم که از کلماتی مانند « دیوانه » و « مجنون» و « مست » و ... با عنوان کلماتی با بار معنایی مثبت استفاده شده است در حالی که در قرآن و احادیث کاملا بر عکس است و هر جایی که این کلمات آمده اند بار منفی دارند. همچنین عقل و تعقل بارها در اشعار و متون متصوفه مورد مذمت واقع شده یا سطح عقل پایین تر از عشق فرض شده و حتی گاه عقل، شیطانی پنداشته شده ! در حالی که برعکس در قرآن و احادیث، عقل و تعقل جایگاه بسیار بالایی دارد و بیان شده که کسی که عقل ندارد، دین ندارد و خدا به چیزی بالاتر از عقل هم پرستش نشده است.
در بعضی از اشعار و ترانه ها و گفتگوهای عرفی حتی عادی شده که کلمه « شیطان » هم با بار مثبت معنایی به کار برود مثلا « شیطون بلا ... » اشاره به فرد زیبای دلربا و یا « بچه شیطون » به عنوان بچه بازیگوش و فعال تقریبا باز معنایی منفی اش را از دست داده و حتی مثبت تلقی می شود.
از مستی و شراب هم بگذریم که این روزها در اشعار و ترانه های مردمی به وفور استفاده می شود و درکنسرت های موسیقی و رادیو و تلویزیون و جشن ها و ... هم مدام عشق و جنون و مستی و دیوانگی و اشعار و ترانه های غیر اسلامی و بلکه ضد اسلامی به وفور مشاهده می شود که در جای خودش می توان تک تک بررسی کرد.
نکته قابل تاسف این است که جنون گرایی نه فقط در اشعار و ترانه های مردمی عاشقانه یا صوفیانه بلکه در اشعار تحت عنوان اشعار دینی هم نفوذ کرده تا جایی که بعضی ها خودشان را مجنون الحسین می نامند اما امام حسین علیه السلام سخنانش و رفتارش تماما نمایانگر عقل و تعقل است نه جنون و همینطور شیعیانش و محبت شدید و عزاداری هم به معنای جنون نیست. عزاداری امام حسین علیه السلام بر مبنای عقل است نه جنون...
..............
این موضوع به ارائه آیات و احادیث در مورد عقل و تعقل و جنون و جهل می پردازد.
موضوع درون دینی است.