آدمی اگر ،
بهترین هم باشد از زبان مردم آسوده نیست؛
زیرا :
اگر بسیار کار کند ، میگویند احمق است..
اگر کم کار کند ، میگویند تنبل است..
اگر بخشش کند ، میگویند افراط میکند..
اگر جمعگرا باشد ، میگویند بخیل است..
اگر ساکت و خاموش باشد میگویند لال است..
اگر زبانآوری کند ، میگویند ورّاج و پرگوست..
اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند میگویند ریاکاراست..
و اگر نکند میگویند کافر است و بیدین..
پس نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد ،
و جز از خداوند نباید ازکسی ترسید !
پس آنچه باشید که دوست دارید ..
شاد باشید ؛
مهم نیست که این شادی چگونه قضاوت شود !
برچسب:
نویسنده: محمد وحدت