تفاوتهای مشاوره و رواندرمانی
در ایران اما حضور در جلسات مشاوره پیش و پس از ازدواج هنوز انقدر جا نیفتاده است. متأسفانه این باور غلط که هرکس پیش روانشناس میرود حتماً بیمار است و مشکل روانی دارد به شدت در جامعه پر رنگ است. با تبلیغات زیاد و پیشرفت برنامههای رواندرمانی و مشاورههای خانواده به تازگی میبینیم که افراد برای جلوگیری از بروز اشتباه در ازدواج و انتخاب فرد نامناسب قبل از شروع زندگی به مشاوره میروند. گاهی هم افراد بعد از ازدواج به مشاور نیاز پیدا میکنند و به این جلسات میروند.
در هر حال شرکت در جلسات رون درمانی و مشاوره به خصوص برای مواردی مثل ازدواج نه تنها عیب نیست بلکه نشان دهنده درک بالای زوجین است. اگر شما هم اعتقاد دارید هرگز هیچ کس نیاز به مشاوره ندارد با خواندن این گزارش شاید نظرتان عوض شد.
رواندرماني چيست؟
رواندرمانی یا درمان روانشناختی، روشی است که توسط درمانگری آموزش دیده به شکل حرفهای، در رابطه با مشکلات و اختلالات روانی انجام گیرد. رواندرمانی کاربرد آگاهانه و عمدی روشهای بالینی است و هدف آن کمک به افراد است تا رفتارها، شناختها، هیجانها و یا سایر ویژگیهای شخصی خود را در جهت مطلوب تغییر دهند.
ولبرگ رواندرمانی را نوعی درمان تعریف میکند که هدف آن، معالجه مشکلاتی است که ماهیت عاطفی دارند. در این درمان، شخصی تربیت یافته، آگاهانه ارتباطی حرفهای با بیمار برقرار میکند. هدف از ایجاد چنین ارتباطی برطرف ساختن، تعدیل کردن، یا کند ساختن نشانهها و الگوهای آشفته رفتار، و کمک به رشد و نمو مثبت و تعالی بخشیدن به شخصیت بیمار است.
مراجعه به روان درمانگر معمولاً شامل مسائل متعددی میشود مثلاً اختلالاتی مانند افسردگی، وسواس، اضطرابهای قطعی مثل اضطراب امتحان، انواع ترس و فوبیا، احساس غم و اندوه شدید، کنترل خشم و امثال اینها از جمله مشکلاتی است که نیاز به رواندرمانی دارد.
این روزها روشهای درمانی زیادی در رواندرمانی استفاده میشود. انواع درمانهایی که متداول تراست، عبارتاند از:
رفتاردرمانی شناختی: درمانگر به شناختن نگرش غير واقعی تان نسبت به خود، دنيا و آينده کمک میکند. شما الگوهای رفتاری و فکری جديدی پيدا خواهيد کرد که شما را به سوی زندگي سالمتر هدایت میکند.
درمان متمرکز بر درمانجو (رواندرمانی بی رهنمود): درمانگر به حرفهای شما گوش میدهد و به شما در فهميدن بهتراحساسات کمک میکند.
روانکاوی: در این روش درمانگر هدفش کشف تجارب و احساسات نيمه آگاه و عميق مربوط به دوران کودکی شما است. زمان روانکاوی شما باید درمانگرتان را هر هفته چهار بار يا بيشتر ملاقات کنيد.
رواندرمانی پويشی: در اين روش درمانگر بدون استفاده از روانکاوی رسمی، احساسات ناخودآگاه شما را به آگاهی آورده و آن را تعبير و تفسير میکند. اين نوع درمان، اغلب متضمن اين است که هر چه به ذهنتان میآید، بگوييد. (تداعی آزاد)
پسيکودرام (نقش گذاری روانی): از اين نوع درمان براي بيان احساسات پنهان استفاده میشود. از شما خواسته میشود در نقش افراد مختلفی که در زندگی تان وجود دارند، بازی کنيد و خود را به جای آنها قرار دهید. اين روش هم میتواند به صورت گروهی انجام شود و هم به صورت دو نفره.
رواندرمانی ممکن است جلسات محدودی وقت بگيرد و يا سالهای زيادی طول بکشد. اين مسئله بستگی به وسعت مشکلات شما دارد. شما بايد به طورجدی در مورد اینکه چه مدت تحت درمان باشيد، تصميم بگيريد. شما (نه درمانگر) تصميماتی که میگیرید، روی زندگیتان تأثير مهمی دارد.
سیمور ایرانی...
ما را در سایت سیمور ایرانی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: محمد وحدت
بازدید: 144
تاريخ: سه
شنبه
9 آبان
1396 ساعت: 15:03