
هر دفعه یک تکه.
پ نه پ...:fav27:
قطعنامه مان را با همین نگاه دنبال کنیم.
نقشه مان را با گام های کودکانه پی ریزی نماییم تا خودمان را منکوب نکنیم.
(یعنی انجام کارهای زیاد در آن واحد.)
احساس می کنیم که ارزش این چیزهای بزرگ را نداریم.
همه ما ارزش هایمان را از رویاهایمان می گیریم. فقط به این علت که بزرگ و دور از دسترس بنظر می رسند, نباید دست از تلاش برای رسیدن به رویاهایمان برداریم. اجازه ندهیم ارزش های شخصی پایین مان ما را از داشتن چیزهایی که می توانیم بدست آوریم منع کنند!
بهانه تراشی.
گوش کنیم, همه ما باحتمال زیاد بهانه ای برای انجام ندادن کارهایمان در این زندگی داریم, فرق نمی کند می خواهد دلیلی برای اینکه چرا امروز نباید به فروشگاه برویم باشد یا دلیلی برای اینکه چرا نباید ارتقاء و پیشرفت مان را دنبال کنیم. بهانه تراشی واقعاً ساده ترین سم انگیزه می باشد که می توانیم برای خودمان تحمیل کنیم, پس در برابر وسوسه مقاومت نماییم, جسور باشیم و به سمت جلو حرکت نماییم.
تعیین بیش از اندازه اهداف.
طول قطعنامه سال جدیدمان چقدر است؟ با خودمان صادق باشیم و تصمیم بگیریم که کدام اهداف مان را واقعاً از صمیمم قلب تنظیم کردیم و کدامیک را می توانیم از لیست حذف نماییم. زمانی که این لیست خیلی طولانی می شود, ذهن ما زیر بار این همه وظیفه نمی رود و خودمان را در نهایت ساکن احساس خواهیم کرد, نمی توانیم تصمیم بگیریم که در وهله اول از کدام هدفمان آغاز کنیم. با تبدیل کردن لیست مان به یک لیست دست یافتنی, واقعاً می توانیم خروجی مثبتی را تصور کنیم.
آیا هدف واقعی زندگی مان را پیدا کردیم؟ با انجام دادن این کارهای کوچک آنرا کشف نماییم: با انجام دادن این کارهای کوچک هدف واقعی زندگی مان را کشف کنیم.
سیمور ایرانی...
ما را در سایت سیمور ایرانی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: محمد وحدت
بازدید: 152
تاريخ: چهارشنبه
12 مهر
1396 ساعت: 2:58