من او را دوست دارم "دوست دارم"...

آنقدر این شعر زیباست و شجاعانه و با جسارتی قانع کننده دست به تشبیه برده که هر مخاطبی را غرق در رویا و فکر می کند.... جراتی که باعث کوبیدن درهای قصر آسمان می شود و صدایی که می خواهد مستقیما با خداوند جهان سخن بگوید... این تاپیک را نیز با اجازه ی مدیران عزیزم هم میهن، جداگانه آغاز می کنم که یادی کرده باشیم از بانو فروغ فرخ زاد و ترانه ای فاخر از آثار او را با هم بشنویم. بر خلاف دو تاپیک قبل این بار با نوشتن خود شعر آغاز می کنم: