ایا ﺯﻣﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺑﯿﮓ ﺑﻨﮓ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ؟

ﺑﺮﭘﺎﯾﻪﯼ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺳﺎﺩﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻋﺎﻡ، ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﮓ ﺑﻨﮓ ﯾﺎ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ، ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩﻻﺕ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﯾﻨﺸﺘﯿﻦ ﻭ ﺑﺎ ﻟﺤﺎﻅ ﮐﺮﺩﻥ
ﭼﻨﺪ ﻓﺮﺽ ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺩﺭ ﺁﻥﻫﺎ، ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﯼ ﯾﺎ ﺷﺎﮐﻠﻪﺑﻨﺪﯼ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻠﯽ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﯽﭘﺮﻭﺭﺍﻧﯿﻢ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻧﻘﻄﻪﯼ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﯾﻦ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ
ﭘﯿﺪﺍﯾﺶ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺳﻮﻕ ﺩﻫﺪ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﺩﻗﯿﻖ ﻫﻤﻪﯼ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺭﯾﺰ ﻭ ﺩﺭﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﯿﮓﺑﻨﮓ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﻣﺮﻭﺭﯼ ﺑﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎﯼ ﻗﺒﻠﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﭼﺮﺍ ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻧﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﭘﺪﯾﺪﻩﯼ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ،
ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺪﻭﺩ ۹۰ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ، ﯾﮏ ﺍﺧﺘﺮﺷﻨﺎﺱ ﺑﻠﮋﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮊﺭﮊ ﻟﻮﻣﺘﺮ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﻧﺸﺎﻥﺩﻫﻨﺪﻩﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺑﻮﺩﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﻨﯿﻢ: ﺍﮔﺮ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﮐﻮﭼﮏﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﯼ ﻓﻌﻠﯽ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﺍﻝ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﺍﺭﯾﻢ؛ ﺑﻪ ۱۳ .۸
ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ. ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪﺍﯼ ﻣﯽﺭﺳﯿﻢ ﮐﻪ ﻓﻀﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺣﺠﻢ
ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﯽ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺍﺳﺘﻔﺎﻥ ﻫﺎﻭﮐﯿﻨﮓ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﯼ ﺁﻏﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻨﯿﻦ
ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩ:
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ، ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪﯼ
ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﻭ ﺑﺎ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺪﻝﻫﺎﯼ ﭘﺮﺷﻤﺎﺭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺗﻬﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﻓﻀﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻋﺎﻡ ﺍﯾﻨﺸﺘﯿﻦ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﺮﺍﻧﺶ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻪ ﻫﻨﺪﺳﻪﯼ ﭘﺎﺭﭼﻪﯼ ﻧﻬﺎﻧﯽ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﯾﻪﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺎﻭﮐﯿﻨﮓ ﻭ ﺭﺍﺟﺮ ﭘﻨﺮﻭﺯ ﺭﯾﺎﺿﯿﺪﺍﻥ، ﺍﺩﻋﺎ
ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﺍﻩﻫﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻞ ﻣﻌﺎﺩﻻﺕ ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻋﺎﻡ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﻘﯿﺎﺱ
ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺤﺪﻭﺩ ( ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ ﺭﺥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ) ﻧﺎﻗﺺ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻧﮕﺮﺵ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ
ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽﺧﻮﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺁﻣﯿﺰﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﮔﻤﺎﻧﻪﺯﻧﯽﻫﺎﯾﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺣﻞ ﻭ ﻭﺍﮐﺎﻭﯼﺷﺎﻥ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺑﻪﻃﻮﺭ ﺗﻤﺎﻡﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﻪ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺑﺎﺷﯿﻢ.
ﻫﺎﻭﮐﯿﻨﮓ ﭼﻨﺪﯼ ﭘﯿﺶ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﻧﯿﻞ ﺩﮔﺮﺍﺱ ﺗﺎﯾﺴﻮﻥ، ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻓﻀﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﯿﮓﺑﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻗﻄﺐ ﺟﻨﻮﺏ ﻫﻢﺍﺭﺯ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺍﻭ ﮔﻔﺖ:
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﺟﻨﻮﺏ، ﺟﻨﻮﺏ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ؛ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺑﯿﮓﺑﻨﮓ ﻫﻢ
ﭼﯿﺰﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻧﺎﻥ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﯿﮓ ﺑﻨﮓ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺧﯽ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻬﺎﻥ ﺁﯾﻨﻪﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﺎ ﻗﺮﯾﻨﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﺩﯾﮕﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺷﻤﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻻﻝﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﯾﻪﯼ ﺟﻬﺶ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.
ﺗﯿﻢ . ﺁ . ﮐﻮﺳﻼﻭﺳﮑﯽ ، ﻓﻼﻭﯾﻮ ﻣﺮﮐﺎﺗﯽ ﻭ ﺩﯾﻮﯾﺪ ﺍﺳﻠﻮﺍﻥ ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻧﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ، ﺑﻪ ﻣﺪﻝ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺭﺳﯿﺪﻩﺍﻧﺪ؛ ﻣﺪﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷﯽ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﯾﮏ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺩﺭ ﺧﺎﺻﯿﺖﻫﺎﯼ
ﺗﻌﯿﯿﻦﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻋﺎﻡ، ﺩﺭ ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪﯼ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺧﺎﺹ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ،
ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﯾﮏ
ﻣﺴﺌﻠﻪﯼ ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ، ﻣﺪﻝ ﻓﻌﻠﯽ ﻓﻀﺎﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ( Shrinking space ) ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻔﮑﯿﮏ ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺸﻪﯼ ﻓﻀﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎﺕ ﺁﻥ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺳﻠﻮﺍﻥ
ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ:
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﻣﺴﺌﻠﻪﺳﺎﺯ، ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﯼ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻤﯿﺖﻫﺎﯼ
ﺗﻌﯿﯿﻦﮐﻨﻨﺪﻩﯼ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﭘﺪﯾﺪﺍﺭﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﻭﻟﯿﻪ، ﻧﺎﻣﺮﺗﺒﻂ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ .
ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩ ﺍﺧﯿﺮ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﮓﺑﻨﮓ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺑﻪ ﺁﻥ، ﻋﻠﻢ
ﻓﯿﺰﯾﮏ ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﺍﺻﻠﯽ ﻧﯿﺰ
ﺑﯽﮐﻢﻭﮐﺎﺳﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ.
ﮔﺮﻭﻩ ﭘﮋﻭﻫﺸﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺁﻥ ﺣﺎﻟﺖ، ﺑﻪﺟﺎﯼ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ، ﺍﺯ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﻧﻘﻄﻪﯼ
ﺟﺎﻧﻮﺱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺍﯾﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﺭﻡ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺎﻧﻮﺱ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩﺍﯼ ﺑﺎ ﺩﻭ ﭼﻬﺮﻩ ﺑﻮﺩ. ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮﯼ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﺍﻧﯿﻢ، ﻣﻮﻗﻌﯿﺖﻫﺎ ﻭ ﻣﻘﯿﺎﺱﻫﺎﯼ ﻧﺴﺒﯽ
ﭘﺪﯾﺪﻩﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ، ﺑﻪﻃﻮﺭ ﻣﺆﺛﺮﯼ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﯾﮏ ﭘﻨﮑﯿﮏ
ﺩﻭﺑﻌﺪﯼ ﺩﺭ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﭘﻨﮑﯿﮏ ﺑﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪﯼ ﺟﺎﻧﻮﺱ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ
ﭘﺪﯾﺪﻩﯼ ﺳﻪﺑﻌﺪﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ .
ﺑﯿﺎﻥ ﺩﻗﯿﻖ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪﯼ ﻓﻮﻕ ﺩﺭ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ
ﺩﻗﯿﻘﺎ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺭﺥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﻧﺪ
ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺩﺭ ﺗﻘﺎﺭﻥ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺫﺭﺍﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺗﺎﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ
ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﭘﺎﺩﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ. ﺍﯾﺪﻩﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﯾﮏ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﯾﻨﻪﺍﯼ ﺧﺒﺮ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﺴﺌﻠﻪﯼ
ﺗﮑﯿﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩﯼ ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ، ﮐﺎﻣﻼ ﻧﻮﯾﻦ ﺍﺳﺖ. ﺍﺳﻠﻮﺍﻥ
ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ :
ﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺻﻞ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﯾﻪﯼ
ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻋﺎﻡ ﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﻤﯽﺩﻫﯿﻢ؛ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ.
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺍﯾﻦ ﺑﺤﺚ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺩﺍﻧﺪ؟ ﺷﺎﯾﺪ
ﯾﮏ ﺑﺤﺚ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﯿﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺁﯾﻨﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻮﯼ ﻧﻘﻄﻪﯼ ﺟﺎﻧﻮﺱ ﺩﺭ
ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺩﺭ Physics Letters B ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
منبع: زومیت