خواهش رهبری از مسئولان /بعضىها حقايقى را ميدانند اما.../بازخوانی

"از جملهی مهمترین کارها، مبارزهی با فساد است. مبارزهی با فساد، یک جنبهی اخلاقىِ محض نیست؛ ادارهی کشور متوقف به مبارزهی با فساد است. بنده دو سه سال پیش که آن نامه را دربارهی مبارزهی با فساد به مسؤولان کشور نوشتم، به دنبال یک کار طولانی و یک بررسی و مطالعهی وسیع و همهجانبه بود. از هر طرف میرویم، میبینیم اگر با فساد مبارزه نشود، همهی کارها لنگ خواهد ماند. این همه کار خوب دارد در کشور انجام میگیرد - کارهایی که انجام گرفته، کم نیست - اما وجود فساد، بعضی از آنها را خنثی میکند.
استخری را در نظر بگیرید که از چند چاه عمیق با لولههای چند اینچی مرتب در آن آب ریخته میشود، اما استخر پُر نمیشود. وقتی نگاه میکنید، میبینید بدنهی استخر ترک خورده و ته آن سوراخ است؛ هرچه از این طرف آب میریزید، از آن طرف بیرون میرود؛ به کانالهایی که شما در نظر گرفتهاید آبیاری کنید، اصلاً آب نمیرسد.فساد در جامعه، اینطوری است.
فساد مالی، مثل خوره، ایدز و سرطان است؛ باید با آن مبارزه کرد. البته نباید بزرگنمایی کرد. بعضیها جنجال و بزرگنمایی میکنند و طوری حرف میزنند که کانّه این سرطان همه جا را گرفته؛ نخیر، اینطوری نیست. این همه ما دستهای پاکیزه، چهرههای پاکیزه و انسانهای پاکیزه در دستگاههای گوناگون از بالا تا پایین داریم؛ اکثریت هم با اینهاست؛ منتها یک نقطهی فساد، همهی بدن را آلوده میکند. وقتی یک جای بدن بیمار میشود و درد میگیرد - مثلاً وقتی دندان فاسد میشود - انسان شب خوابش نمیبرد. قلب، سالم؛ معده، سالم؛ ریه، سالم؛ جریان خون، سالم؛ اما یک دندانِ ناسالم خواب را از انسان میگیرد.
فساد، اینطوری است؛ باید با فساد مبارزهی جدی کرد. یک پایهی مبارزه، شمایید. آن روزی که بنده مسألهی مبارزهی با فساد را گفتم، توقعم این بود که مجلس شورای اسلامی سینه سپر کند و جلو بیاید و در این میدان حرکت کند تا ما دیگر احتیاج نداشته باشیم دنبال کنیم؛ اما متأسفانه اینطور نشد. آنها نکردند، شما بکنید. البته به قول برادر ظریف و نکتهسنجمان، با دستمال کثیف نمیشود شیشه را تمیز کرد. اگر انسان بخواهد با فساد مبارزه کند، باید در درجهی اول مراقب باشد که فساد دامن خودش را نگیرد. داخل خودتان و درون مجلس مراقب باشید. دست پاک، دامن پاک، زبان پاک و چشم پاک خواهد توانست در حوزهی اقتدار وسیعی که شما دارید، همه چیز را پاک کند."

فرمایشات مقام معظم رهبری:
دشمن عبارت است از:راحت گرايي، غفلت گرايي، تنبلي گرايي، آسان گرايي، و تمايل به پرهيز كردن از ميدان هاي دشوار.
مال فتنهانگيز است. پول، فتنهانگيز است؛ دلها را از راه در مي برد؛ خيلىها را مي لرزاند؛ كسانى كه آدم خيال نمي كند اينها هم بلغزند، اما آدم مىبيند گاهى مي لغزند. قدرت هم همين جور است، رودربايستى هم همين جور است، محبتها هم همين جور است، دشمنىها هم همين جور است؛ ماها را مي لغزاند
اين مسئوليت و منصبي كه در نظام اسلامي داريم ، طعمه وسرمايه و كاسبي نيست، اشتباه نشود. مسئوليت در نظام اسلامي باري بر دوش انسان است كه بايد آن را به خاطر هدف و نيتي تحمل كند. دراين راه از خيلي چيزها بايد گذشت نه فقط از شهوات حرام، از شهوات حلال نيز بايد گذشت.
وقتى پول و لقمه حرام در بين مردم و نخبگان و زبدگان رايج شد، گناه رايج مى شود؛«امرنا مترفيها ففسقوا فيها». وارد شدن در ميدان فساد مالى، مقدّمه ورود به ميدان فساد اخلاقى و فساد جنسى و فساد شهوانى و انواع و اقسام فسادهاست.
امام فرمودند اگر من از اسلام جدا شوم، مردم از من رو برخواهند گرداند. شاخص، اسلام است؛ شاخص، اشخاص نيستند؛ اين حرف امام (ره) است. او به ما ياد داد كه راه را تشخيص بدهيم، حركت صحيح را تشخيص بدهيم.



اگر خواص يك كشور - يعنى نيروهايى كه با زبانشان، با قلمشان، با رفتارشان، با امضايشان، بر روى مسير يك ملت اثر مى گذارند - ميل به سازش و راحت طلبى و زندگى مرفه و خوش گذرانى پيدا كنند و از حضور در ميدانهاى خطر خسته شوند، آن وقت خطر تهديد مى كند.
وقتى مديران و مردمى فاسد شدند، به پايگاه دشمن خارجى تبديل مى شوند. دشمن خارجى از آدم هاى فاسد، براى اهداف سياسى خود در كشور، خوب استفاده مى كند. مبارزه با فساد، يك جهاد همه جانبه است. من از مسؤولان كشور خواهش مى كنم اين جهاد عظيم را به اغراض سياسى آلوده نكنند. اگر مسؤولان كشور آن خودآگاهىِ لازم را داشته باشند، آن گاه مى فهمند كه امروز مبارزه با فساد لازم است و يك جهاد است. نشناختن موقعيّت و خطر، همان ناخودآگاهى است كه اين خود خطر بسيار بزرگى است.
مواظب خودتان باشيد. آدمهاى فاسدى كه اسم هايشان را شنيده ايد يا توصيف شان را مى شنويد، اينها از اول كه فاسد نبودند؛ يك وقت يك لقمه ى چرب و نرمى، دهن شيرين كنى - دانسته يا ندانسته - كسى توى دهن اينها گذاشته، به كامشان شيرين آمده، بعد لقمه بعدى و لقمه ى بعدى را خودشان برداشته اند و شده اند فاسد. خيلى مراقب باشيد.
با دستمال كثيف نمى شود شيشه را تميز كرد. اگر انسان بخواهد با فساد مبارزه كند، بايد در درجه اول مراقب باشد كه فساد دامن خودش را نگيرد. داخل خودتان و درون مجلس مراقب باشيد. دست پاك، دامن پاك، زبان پاك و چشم پاك خواهد توانست در حوزه اقتدار وسيعى كه شما داريد، همه چيز را پاك كند.
خيلى از اين كسانى كه پشيمان شدند و راه را برگشتند، يك روزى به شكل افراطى انقلابى بودند؛ اما يك روز شما مىبينيد درست در نقطه مقابل آن روز ايستادهاند و در خدمت ضد انقلاب قرار گرفتهاند! اين به خاطر همين عوامل است؛ هواهاى نفسانى، شهوات نفسانى، غرق شدن در مطالبات مادى. عامل اصلى اينها هم غفلت از ذكر پروردگار، غفلت از وظيفه، غفلت از مرگ، غفلت از قيامت است.
تنها آنهایی تاآخر خط باما هستندكه دردفقر ومحرومیت واستضعاف راچشیده باشند.
اگربندبند استخوانهایمان راجدا سازند، اگرسرمان رابالای دار برند،اگر زنده زنده درشعله های آتشمان بسوزانند، اگر زن وفرزندان و هستیمان رادرجلوی دیدگانمان به اسارت وغارت برند،هرگز اماننامه كفر وشرك راامضا نمیكنیم.
روحانيت تا در همه مسائل و مشکلات حضور فعال نداشته باشد، نمى تواند درک کند که اجتهاد مصطلح براى اداره جامعه کافى نيست. حوزه ها و روحانيت بايد نبض تفکر و نياز آينده جامعه را هميشه در دست خود داشته باشند و همواره چند قدم جلوتر از حوادث، مهياى عکس العمل مناسب باشند.
خصوصيات بزرگى چون قناعت و شجاعت و صبر و زهد و طلب علم و عدم وابستگى به قدرتها و مهمتر از همه احساس مسئوليت در برابر توده ها، روحانيت را زنده و پايدار و محبوب ساخته است.
نماينده، بايدها و نبايدهايى دارد. يكى از آنها اين است كه نماينده مجلس، چون نماينده اين ملت عزيز است، بايد عزّت اين ملت را حفظ كند. نبايد در مسافرت به حوزه انتخابى، به جاى اين كه شما را در حسينيه و خانه فلان شهيد ببينند، خبردار شوند كه به خانه فلان آدمى كه با انقلاب، نظام اسلامى و با اصل اسلام رابطه خوبى ندارد، رفته ايد. اين، حفظ عزّت اسلام نيست.
مراقب باشيد، شور انقلابى رااندكى نبايد كاهش داد. انگيزهانقلابى بايد روزبهروز دردلهاى من وشما افزايش پيدا كند. اين كوههاى گوناگون مشكلاتى كه برسر راه مستضعفين عالم قرار دارد،جز باقدرت عزم وارادهپولادين مؤمن برداشته نخواهد شد.
انقلابى بايد بصير باشد، بايد بينا باشد، بايد پيچيدگىهاى شرائط زمانه را درك كند.
اگر اين چند سال را دندان روى جگر بگذاريد و دنبال كسب پول، دنبال درآمدهاى نامشروع، دنبال رانت خوارى، دنبال استفاده ى از امكانات دولتى و دنبال تعرض به بيت المال نباشيد- اين كه خيلى دشوار نيست - آن وقت فرشتگان الهى پيش متقين مى آيند و مى گويند لذت ببريد؛ «ادخلوا الجنّة»
خيلى اوقات انسان مشاهده ميكند كه تودهى مردم حقايق را از بعضى از خواص و نخبگان بهتر مىبينند و بهتر مي فهمند؛ چون تعلقاتشان كمتر است. اين از نعمتهاى بزرگ است.
آن كسى كه دل به چرب و شيرين زندگى سپرده و چشمش خيره رنگ آميزي هاى ظاهرى زندگى شده است! اين گونه آدمها از مرگ مى ترسند. اينها هستند كه قدرتمندان مى توانند لگامشان بزنند و سوارشان شوند! اينها هستند كه اگر در رأس حكومت ها باشند، ملت هاى خودشان را بدبخت مى كنند و اگر در آحاد ملتها باشند، دولتهايشان را تنها مى گذارند.
كسانى كه روى مردم اثر مى گذارند - كسانى كه حرفشان، اقدامشان، عملشان، منششان، نوشته شان، روى مردم اثر مى گذارد - چند خطر بزرگ آنها تهديدشان مى كند كه بايد بسيار مراقب باشند. يكى خطر خسته شدن است، يكى خطر راحت طلبى است، يكى خطر ميل به سازش است، يكى خطر چسبيدن به منافع نقد است.
بعضى افراد بايد مواظب باشند اسير چرب و شيرين دنيا نشوند.كسى كه براى خود مسؤليتى قائل است، اگر دنيازده و رفاه زده شد، كارش زار خواهد شد و كار مردم را هم زار خواهد كرد.