عاقبت نسخه اقتصادی که آمریکا برای ایران پیچید

عاقبت نسخه اقتصادی که آمریکا برای ایران پیچید

آمریکا طی دهههای پنجاه و شصت میلادی، که در شرایط جنگ سرد با شوروی به سر میبرد، برای مقابله با کمونیست، در برنامهی سیاست خارجی خود، سیاست تشویقی اصلاحاتی متناسبی برای کشورهای کمتر توسعهیافته گنجانده بود تا با حفاظت از رژیمهای وابسته، آنها در دام کمونیست قرار نگیرند. از جملهی این کشورها، #ایران بود که بهدلیل داشتن موقعیتی راهبردی و برخورداری از منابع غنی نفت و گاز، همواره برای آمریکاییها حائز اهمیت بوده است. ایران از نزدیکترین همپیمانان آمریکا و غرب محسوب میشد. به همین جهت، کندی برای دور ماندن ایران از خطر نفوذ کمونیست، همواره شاه را تحت فشار قرار میداد تا در راستای تحقق سیاستهای اصلاحی برای کاهش نارضایتیهای مردم و ایجاد فضای باز سیاسی در سطح جامعه، تلاش کند.

شاه بهظاهر با انقلاب سفید، قصد ایجاد اصلاحات داشت و با این اصلاحات میخواست تحول بزرگی در ایران ایجاد کند، ولی نهتنها با اجرای این طرح آمریکاییها، اصلاحاتی صورت نگرفت، بلکه نتیجهای معکوس حاصل شد. ایران روزبهروز به کشورهای غربی و بهویژه آمریکا وابستهتر میشد و به بازار مصرف کالاهای این کشورها تبدیل شده بود. در حقیقت، انقلاب سفید یک بازی استعماری بود تا دشمنان این ملت در پشت آن نقش بازی کنند، استقلال را از ایران بگیرند و کشور را به خود وابسته کنند. این اتفاق پس از مدتی به وقوع پیوست.

در دورهي انقلاب_سفيد شاهد کاهش تولیدات کشاورزی و افزایش واردات مواد غذایی ضروری هستیم. ایرانی که خود از تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات کشاورزی محسوب میشد و در زمینهی تولید گندم نیز خودکفا بود، با انجام طرح شوم انقلاب سفید، به واردکنندهی گندم تبدیل شد؛ بهطوریکه حتی نمیتوانست نیاز چند ماه خودش را تأمین کند. این نتیجهی اعتماد شاه به آمریکا بود.

بهمناسبت برگزاری رفراندوم فرمایشی انقلاب سفید