کتیبه های اریا منه و ارشام جعلی است

در مجموعه ی کتیبه های فارسی لوحه ای زرین منسوب به اریا منه وجود داردکه ادعا میشود در سال 1309 در بازاری در همدان خریداری شده است این کتیبه در موزه ی برلین نگه داری میشود
بجز این لوح لوح زرین دیگریمنسوب به ارشامپدر بزرگ داریوش وجود دارد که ادعا شده در سال 1324 خورشیدی باز د ر بازار همدان خریداری شده است این کتیبه ی طلایی درمجموعه ی مخصوص مارسل ویدال در امریکا نگه داری میشود
هیچکدام از انها در ضمن کاوش بدست نیامده و اتفاق نظری در سال پیدا شدن ان وجود ندارد هردو کتیبه پس راز ادعای خرید در همدان معرفی نشده اند و چنین ادعایی سالها بعد برای انها مطرح گردیدهردو کتیبه دارای چندین غلط املایی و انشایی فاحش هستند برای مثال در کتیبه ی اریا منه بجای کلمه ی پارسئی یه کلمه ی پارسا بکار رفته و حالت دستوری 6 کلمه ازمجموع 42 کلمه ان نادرست است
اصالت این کتیبه ها از زمان معرفی ان به مجامع علمی مورد سو ظن قرار گرفت و مشکوک خوانده شد اما پس از اینکه اثبات و پذیرفته شد که خط میخیب پارسی در زمان داریوش ابداع شده است در نتیجه اصالت انها خود به خود از بین میرود
رونالد کنت بر این باور است که این کتیبه ها را اردشیر ذوم هخامنشی جعل کرده است اما پی یر لولوک اعتقاد دارد که جعل این کتیبه ها را باید به داریوش یکم نسبت دهیم که نیاز بهساخت پیشینه ی شاهانه برای مشروعیت بخشیدن به خود داشته است اما نگارنده گمان میکند جعل این کتیبه ها نه در زمان اردشیر نه داریوش بلکه در دوره ی معاصر و ادامه ی ساخت وسازهای اشیای جعلی هخامنشی در خارج از ایران اتفاق افتاده است ماریا بروسیوس نیز ضمن احتمال جعل انها در گذشته به جعل انها در دوره ی معاصر نیزاشاره کرده است
ساخت اشیای باستانی از طلا بسیار متداول تر از مواد دیگر است چون که کار بر روی ماده ی نرمی همچون طلا اسانتر و چکش کاری روی ان اسانتر از هر ماده ی دیگری است واز سوس دیگر طلا زنگار نمیبنندد و دچار فرشایس ناشی از هوا زدگی نمیشود در نتیجه شکل ظاهری قدیمی و جدید ان چندان تفاوتی با یکدیگر ندارند
خصوصیت دیگر طلا کهانرا را برای جعل مناسب میکند این است که نمیتوان قدمت انرا همچون سایر مواد الی یا اشیای سفالی با روش قدمت سنجی به روش مبتنی بر رادیئو کربن یا گرماسنجی معین کرد