پیش بینی شمار رهبران انقلاب اسلامی ایران و سرنوشت آن

تاریخچۀ انقلاب ایران
انقلاب ایران که در روایات اسلامی بیانگر رویدادهای آخرالزّمان از آن بسیار یاد شده است، از نشانه های ظهور امام مهدی(علیه السّلام) و آزمایشی بزرگ برای مسلمانان، به ویژه ایرانیان، می باشد، و بر سرنوشت ملّتهای جهان، به ویژه خاورمیانه، اثرگذار است.
با آغاز شورشهای مردمی در ایران از شهر قم در 19 دی 1356، 29 محرّم 1398 برابر 9 ژانویه 1978، رفتن روح الله خمینی -بنیادگذار انقلاب ایران- از عراق به فرانسه در 14 مهر 1357، 4 ذوالقعده 1398 برابر 6 اکتبر 1978 و برکناری محمدّرضا پهلوی از پادشاهی و بیرون رفتن وی از کشور در 26 دی 1357، 16 صفر 1399 برابر 16 ژانویه 1979، انقلاب ایران در 22 بهمن 1357، 13 ربیع الاوّل 1399 برابر 11 فوریه 1979، به پیروزی رسید، و در 12 فروردین 1358، 3 جمادى الاُولی 1399 برابر 1 آوریل 1979، حکومت جمهوری در ایران پدید آمد.
جالب توجّه است اگر بدانید، در همان سالی که انقلاب ایران پیروز شد، و از یک تا دو سال پیش یا پس از آن، رویدادهای بزرگ دیگری نیز در ایران یا برخی دیگر از کشورهای خاورمیانه، مانند مصر، اسرائیل، فلسطین، لبنان، سوریه، یمن، عربستان، عراق، ترکیه، افقانستان و پاکستان، روی داده اند. بنا بر این، انقلاب ایران را می توان سرآغاز دور تازه ای از رویدادهای دوران چهل سالۀ سرگردانی در آخرالزّمان دانست(1).

پیش بینی شمار رهبران انقلاب ایران
بر پایۀ پیشگوییها و پژوهشها، انقلاب ایران دارای سه رهبر می باشد که هر سه هاشم تبار و زمانی دور از وطن زیسته می باشند، و در دوران زمامداری رهبر سوم که همنام یکی از پیامبران و از سرزمین خراسان می باشد، جهان، به ویژه خاورمیانه، دچار آشوبهای بزرگی می شود، و ترکها و رومیان و عربها درمی آمیزند و بر کشور ایران می تازند، اصهب مروانی بر عراق چیره می شود، هاشمی خراسانی همراه شُعَیْب تَمِیمِی در سمرقند برمی خیزند، سفیانی در دمشق برمی شورد و سپس حسنی گیلانی در سرزمین دیلم به پا می خیزد، و در پیِ این رویدادها، زمان قیام امام مهدی(علیه السّلام) در مکّه فرا می رسد.
دکتر سیّد مهدی خسروی با بهره گیری از روایات اسلامی، محاسبات جفریِ پدر و استاد خود، دکتر سیّد احمدعلی خسروی، و ذوق سرشار خدادادی، در این باره، چنین سروده است:
علم را از نجف به قم رانند عـلـمایی ز پار(2) می بینم
در مـیـان جـمـاعـت عـلمـا رَجُـلی نامـدار(3) می بینم
مُلک ری را به دست می گیرد دشمنش گرم کار می بینم
حمله ور دشمنان بر او بسیار لشکـرش آبـکـار می بینم
چنـد سالی ز بـعـد رفتـن او کـعبـه را نـوربـار می بینم
فاصله بین او و حجّتِ حق من دو هاشم تبار(4) می بینم
همۀ صفحۀ جهان ظلم است فـتنه را استوار می بینم(5)

پیش بینی شمار رؤسای جمهوری در ایران
بنا بر برخی پیشگوییها، حکومت جمهوری در ایران دارای هفت رئیس جمهوری است که با ابوالحسن آغاز شد و به حسن می انجامد، و چنین پدیده ای یادآور این نکته می باشد که پایان کارها را باید با آغازشان سنجید.
پیش بینی عمر انقلاب یا حکومت جمهوری در ایران
در بارۀ سالهای عمر حکومت جمهوری در ایران که در 12 فروردین 1358، 3 جمادى اوّل 1399 برابر 1 آوریل 1979 پدیدار شد و تا قیام حسنی گیلانی در سال ظهور امام مهدی(علیه السّلام) پایدار می ماند، تا کنون پیش بینیهای گوناگونی شده اند که همگی نادرست بوده اند. بنا بر این، بهترین و درست ترین پیشگویی همان 40 سال قمری بودن عمر انقلاب یا حکومت جمهوری در ایران است که از برخی روایات اسلامی بیانگر رویدادهای آخرالزّمان بهره گرفته می شود.
شایان یادآوری است، برخی از پژوهشگران بر این باورند که بیت مشهور شاه نعمة الله ولی: «تا چهل سال ای برادر من = دور آن شهریار می بینم»(6) به 40 ساله بودن عمر انقلاب ایران اشاره دارد، در حالی که چنین نیست، و میان درون مایۀ شعر یادشده و انقلاب ایران پیوندی دیده نمی شود.
--------------------------------------------------
1. با پدیدآمدن دولت اسرائیل در 1948 م و بروز اختلافهای ریشه دار و جنگهای چهارگانه (جنگهای 1948-1956-1967-1973 م) میان دولتهای عربی و اسرائیل، سرانجام پس از 30 سال، با بستن پیمان کمپ دیوید در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸، آتش اختلاف فروکش کرد، و در همان سال، شورشهای مردمی بر نظام شاهنشاهی در ایران پدیدار و در سال پسین پیروز شد.
در ژوئیه 1977، ژنرال ضیاءالحق ضدّ ذوالفقار علی بوتو، نخستوزیر پاکستان و پدر بی نظیر بوتو، کودتا و او را بر کنار کرد و سرانجام به کشتن وی در 4 آوریل ۱۹۷۹ فرمان داد.
بحران افقانستان از آوریل 1978، با کودتای نورمحمّد تَرَه کِی، کمونیست هوادار شوروی، ضدّ محمّد داوود خان، پادشاه افقانستان، آغاز شد، و نورمحمّد تره کی رئیس جمهوری کمونیست افقانستان در سپتامبر ۱۹۷۹ با کودتای حفیظ الله امین -سیاستمدار هوادار غرب- کشته شد. اندکی پس از این رویداد، نیروهای ارتش سرخ شوری وارد افقانستان شدند و این کشور را اشغال کردند و در ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ حفیظ الله امین را کشتند و بَبْرَک کارْمَل را جایگزین وی کردند. اشغال افقانستان ده سال دوام یافت و در این بازۀ زمانی بیش از یک و نیم میلیون افقانی کشته و زخمی و پنج میلیون دیگر از کشورشان آواره شدند. در سال 1979 م گروههای مبارز شیعی و سنّی از شهرهای هرات و کابل ضدّ اشغالگران شوروی و حکومت کمونیستی افقانستان شوریدند و جنبش مسلّحانه ضدّ اشغالگران را آغازیدند.
صدّام در ژوئیه 1979، با بر کنار کردن احمد حسن بکر، رئیس شورای فرماندهی انقلاب عراق و رئیس جمهوری این کشور شد. پس از این رخداد، روابط دولتهای ایران و عراق رو به تیرگی نهاد، و روند رو به تنش و جنگ افزایش یافت تا آنکه در سپتامبر 1980، با یورش صدّام بر ایران، جنگی هشت ساله بر دو کشور بار شد که بنا بر پژوهش کارشناسان، درازمدّت ترین جنگِ سازمان یافته در جهان و خونبارترین جنگِ خاورمیانه در سدۀ بیستم میلادی بود، و برای دو کشور بیش از 1000000 تن کشته و 1800000 تن زخمی و آسیب دیده و بیش از 1200 میلیارد دلار زیانهای مالی بر جای گذاشت.
در سپتامبر 1980، ارتشیان وابسته به امریکا، برای پیشگیری از رشد اسلامگرایی میان مردم مسلمان ترکیه، در این کشور کودتا کردند و بار دیگر قدرت را در دست گرفتند.
در سالهای 1978، 1979 و 1980 م شورشهایی نابرانداز از سوی شیعیان، در استانهای شرقی عربستان سعودی، به ویژه قطیف، روی دادند که زمینه ساز برخی دگرگونیها در وضعیّت زندگی آنان شدند.
همچنین در سال 1979 م جنبش گروه جُهَیْمان در عربستان سعودی پدیدار شد که به اخوان مسلمین در مصر گرایش داشتند و مخالف آل سعود بودند. محمّد ابن عبدالله قحطانی و هم پیمانش جُهَیْمان عُتَیْبی همراه گروهی مسلّح از هوادارانشان در بامداد روز نخست محرّم سال 1400 برابر 20 نوامبر 1979 وارد مسجد حرام شدند و آنجا را اشغال کردند و درها را بستند و بی درنگ، مدّعی ظهور مهدی مُنتَظَر که به گمان آنان همان محمّد قحطانی بود، شدند و از نمازگزاران خواستند با محمّد قحطانی هم پیمان شوند. این گروه پس از 22 روز پایداری در برابر نیروهای ارتشی عربستان سعودی و کشته شدن رهبرشان محمّد قحطانی و شماری از نیروهایشان، سرکوب شدند و در هم شکستند. حکومت عربستان سعودی پس از این رویداد بزرگ آشکار کرد که در جریان درگیریها از نیروهای دولتی 127 تن کشته و 461 تن زخمی و از شورشیان 117 تن کشته و دیگران دستگیر شدند. سرانجام در بامداد روز 19 صفر 1400 برابر 9 ژانویه 1980، جهیمان و 60 تن دیگر از دستگیرشدگان، در چند شهر عربستان سعودی گردن زده شدند. این شورش آثاری بر ساختار حکومت عربستان سعودی گذاشت و پیامدهای بسیاری داشت.
در سال 1977 م رئیس جمهوری یمن شمالی ابراهیم حمدی کشته شد و أحمد غشمی رئیس جمهوری شد و او نیز در 1978 م کشته شد و علی عبدالله صالح رئیس جمهوری یمن شمالی گردید.
در ۶ اکتبر ۱۹۸۱ محمّد اَنْوَر سادات با دست چند تن از سربازان ارتش مصر که وابسته به گروه جهاد اسلامی مصر بودند، کشته شد و محمّد حسنی مبارک، در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۱ رئیس جمهوری مصر شد.
2. در اینجا، «پار» مخفّف «پارس» می باشد، و مراد از آن، ایران است. این بیت از شعر، به بیرون رانده شدن ایرانی تباران زیندۀ عراق که بسیاری از آنان از دانشمندان و دانشجویان علوم اسلامی در حوزۀ علمی نجف بودند، اشاره می کند، و این رویداد، نخستین بار، در سال 1350 هـ.ش، در زمان زمامداری محمّدرضا پهلوی و در پیِ تیره شدن روابط دولت عراق با دولت ایران در پی اختلافهای مرزی، روی داد، و دومین بار، در سال 1359 هـ.ش، پس از پیروزی انقلاب ایران و کمی پیش از یورش عراق بر کشورمان، پیش آمد.
3. رجلی نامدار به بنیادگذار انقلاب ایران، سیّد روح الله خمینی، اشاره می کند که در روزگار ما نامی پُرآوازه دارد.
4. در این مصرع از شعر، مراد از هاشم تبار نخست، سیّد علی خامنه ای، رهبر کنونی انقلاب ایران می باشد، و هاشم تبار دوم، آخرین رهبر انقلاب ایران، س م هـ ش است که در آینده ای نزدیک رهبر می شود.
5. بنگرید: مژدۀ ظهور، ج 1، ص 6-65، چاپ دوم.
6. بنگرید: مژدۀ ظهور، ج 1، ص 40، چاپ دوم.