ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ

ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺍﺳﺎﺳﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ، ﺣﻘﻮﻕ، ﺳﻮﺩ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺏ
ﭘﺲﺍﻧﺪﺍﺯ، ﺳﻮﺩ ﺳﻬﺎﻡ، ﺍﺟﺎﺭﻩ ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﯽ ﻭ ﺳﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺑﻪﺍﻟﺘﻔﺎﻭﺕ ﻗﯿﻤﺖ ﻓﺮﻭﺵ ﻭ ﺧﺮﯾﺪ ﯾﮏ ﮐﺎﻻ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﯾﺪ،
ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺗﻮﺯﯾﻊ
ﻧﺎﻣﺘﻮﺍﺯﻥ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ .
ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﯾﺎ ﺷﮑﺎﻑ ﺑﯿﻦ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻗﺎﺑﻞﻣﻼﺣﻈﻪﺍﯼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎﯼ ﺁﻣﺎﺭﯼ ﻃﯽ ۳۰ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞﻣﻼﺣﻈﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺷﺪﯾﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ
ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﺩﻫﮏ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ۹ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ۹ ﺩﻫﮏ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﯾﺴﻪﺍﯼ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ، ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺻﺪﮎ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ
ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮﯼ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻧﺤﻮﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ
ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ۹ ﺩﻫﮏ ﭘﺎﯾﯿﻨﯽ، ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ۴۰
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻫﺰﺍﺭﮎ
ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺳﺮﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻭﭼﯿﺰﯼ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ
۱۹۸ ﺑﺮﺍﺑﺮ ۹۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﯾﮏ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻗﺮﻥ ﺑﯿﺴﺘﻢ، ﺳﻬﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻞ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻣﻠﯽ ۲ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﺷﺪ ﺍﺳﺖ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺪﻭﻝ،
ﺩﺭﺁﻣﺪ ۱/ ۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺪﻭﻝ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺩﻫﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ
ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﺮ ﻫﻢ ﺻﺪﮎﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺷﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﺑﻪﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ۱۹۷۳ ﺗﺎ ۲۰۰۳ ﺍﺯ ۸ / ۰ ﺗﺎ ۶ ﺩﺭﺻﺪ
ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻭ ﺭﺷﺪﯼ ۵ / ۷ ﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﮐﻮﺩ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺑﺰﺭﮒ ۲۰۰۸ ﺍﺯ ﺳﺮﻋﺖ ﺍﯾﻦ ۱/ ۰ ﺩﺭﺻﺪ ﮐﺎﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺷﺪ ﺍﯾﻦ ۱ / ۰ ﺩﺭﺻﺪﯼﻫﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﺩﻫﻪ ۹۰ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺍﺑﺮﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﻪﺷﺪﺕ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ . ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ۱۹۹۲ ﺗﺎ
۲۰۰۲ ﺑﻪﺭﻏﻢ ﺗﺮﮐﯿﺪﻥ ﺣﺒﺎﺏ ﺷﺮﮐﺖ dot.com ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۰۰،
ﺩﺭﺁﻣﺪ ۴۰۰ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ . ﺍﯾﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻝ ۲۰۰۸ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺣﺒﺎﺏ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﺴﮑﻦ ﺑﻪ
ﭼﯿﺰﯼ ﺣﺪﻭﺩ ﺳﻪﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺳﯿﺪ .
ﺩﻓﺘﺮ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﺭﺍ ﺍﯾﻦﭼﻨﯿﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ :
ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺁﻭﺭﺩﻩﻫﺎﯼ ﻓﺮﺩ ﺑﻪ ﻋﻼﻭﻩ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﻧﺘﻘﺎﻟﯽ ﺩﻭﻟﺘﯽ .
ﺗﺤﻠﯿﻠﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍﻩﻫﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﯾﮏ ﻧﻈﺮ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﯾﮏ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺪﻭﻝ
ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺍﺯ ﻣﺴﮑﻦ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻧﺎﻣﺘﻨﺎﺳﺒﯽ ﺳﻮﺩ ﮐﺴﺐ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ،
ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ! ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۹۷۹ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﯾﮏ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺧﺎﻧﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺩﻭ ﺩﻫﮏ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺟﺪﻭﻝ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﻓﺘﺮ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺧﺎﻟﺺ ﺭﺍ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ :
« ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﻣﻨﻬﺎﯼ ﻣﺎﻟﯿﺎﺕﻫﺎﯼ ﻓﺪﺭﺍﻟﯽ » ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎ، ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺻﺪﮎ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺪﻭﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ
ﮐﺴﺮ ﻣﺎﻟﯿﺎﺕ، ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﺳﺖ .
ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺭﺷﺪ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۹۷۹ ﺑﻪ ۸ / ۱۸۶
ﺩﺭﺻﺪ ﻭ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺭﺷﺪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻪ ۲/ ۱۹۲ ﺩﺭﺻﺪ ﺭﺳﯿﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﯾﮏ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﯽ ﻣﺘﺮﻗﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﮑﺎﻑ ﺑﯿﻦ ﺍﻗﻠﯿﺖ
ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﺭ ﺩﻫﻪﻫﺎﯼ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻧﯿﺰ ﺍﯾﻦ ﺷﮑﺎﻑ ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺍﺗﺤﺎﺩﯾﻪﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﻪﻫﺎﯼ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻢ ﺭﻧﮓﺗﺮﯼ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﻀﻮﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺗﺤﺎﺩﯾﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﺑﯿﻦ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ
۲۰۱۶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ۱۹۸۰ ﺑﻪ ﻣﯿﺰﺍﻥ ۸ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺷﮑﺎﻑ
ﺩﺭ ﻣﺰﺍﯾﺎﯼ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﮕﯽ ﺑﯿﻦ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺳﺎﻝ ۲۰۱۵ ﺑﻮﺩﺟﻪ
ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﮕﯽ ۱۰۰ ﻣﺪﯾﺮﻋﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺵ ۷ / ۴ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩ ﺩﻻﺭ ﺑﻮﺩ
( ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﭘﺲﺍﻧﺪﺍﺯ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﮕﯽ ۴۱ﺩﺭﺻﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ ) .
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﭘﺲﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﻤﮑﻦ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ . ﺑﺎ
ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻃﺮﺡ ( K) ۴۰۱ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺭ ﻣﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﺩﺳﺘﻤﺰﺩﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺑﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺮﺥ ﺗﻮﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺩﻫﻪ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺭﻭﺑﻪﺭﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﻋﻤﻼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﻫﻔﺘﮕﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻧﯿﺰ
ﺑﯽﺑﻬﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ۱۹۷۹ ﻭ ۲۰۰۷ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﯾﮏ ﺩﺭﺻﺪ
ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺟﺪﻭﻝ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۲۵۶ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ۹۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺍﻧﺪﮎ ﻭ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻼﺣﻈﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺩﺭﺁﻣﺪﺷﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ، ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻃﯽ
ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ۱۹۷۹ ﺗﺎ ۲۰۱۵ ﺗﻨﻬﺎ ۲۱ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺑﻬﺮﻩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۹۴۸ ﺑﺎ ﺷﯿﺐ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺛﺎﺑﺘﯽ
ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻧﻪ . ﺷﯿﺐ
ﺧﺴﺎﺭﺕ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺩﻫﻪ ۷۰ ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺑﺎ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺷﯿﺐ ﺑﻬﺮﻩﻭﺭﯼ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻂ ﺍﻓﻘﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۹۷۹ ﺗﺎ ۲۰۱۳ ﻓﻘﻂ ۱ / ۱۹ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﻩﻭﺭﯼ ۹ / ۱۳۲ ﺩﺭﺻﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻣﺎﻧﯽ
ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺳﻘﻒ ﺷﯿﺸﻪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ۲۷ﺩﺭﺻﺪ ﺩﻫﮏ ﺍﻭﻝ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﯼ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﯼ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﮎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺻﺪﮎ ﺍﻭﻝ ﺩﺭﺁﻣﺪﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ، ﺯﻧﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ۱۷ ﺩﺭﺻﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺰﺍﺭﮎ ﺑﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ ۱۱ ﺩﺭﺻﺪ ﺷﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ .
ﺑﺎﻧﮏﻫﺎﯼ ﻭﺍﻝﺍﺳﺘﺮﯾﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۱۶، ﻣﺒﻠﻎ ۲۴ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩ ﺩﻻﺭﯼ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ۱۷۷ ﻫﺰﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺒﻠﻎ ۶/ ۱ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻭ
۷۵ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ۷۵/ ۷ﺩﻻﺭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻭﺍﻝﺍﺳﺘﺮﯾﺖ ۲۰۱۶ ﺑﻪ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺣﻘﻮﻕ ﻭ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ۲ / ۳ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻓﺴﺖ ﻓﻮﺩﻫﺎﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﯾﺎ ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻭﯾﺲﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﯾﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﺎﺭﺑﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ۱۵ ﺩﻻﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ
ﺩﻫﺪ . ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﮐﻢ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺭﺗﻘﺎﯼ ﺍﺛﺮﺍﺕ
ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﺳﻮﺩ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺯﯾﺮﺍ ﻓﻘﺮﺍ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻫﺮ
ﺩﻻﺭ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﭘﻮﻝ
ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﺗﺒﻌﯿﺾ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻨﺒﺶ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﻭﺍﻝﺍﺳﺘﺮﯾﺖ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﺩﻫﻤﺎﯾﯽﻫﺎﯼ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦ ۱۷
ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ۲۰۱۱ ﺩﺭ ﻭﺍﻝﺍﺳﺘﺮﯾﺖ ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﺗﺎ ۲۴ ﻣﺎﺭﺱ
۲۰۱۲ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺷﻐﺎﻝﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭﺍﻝﺍﺳﺘﺮﯾﺖ
ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺭﻓﻊ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ، ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ
ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ ﺩﻻﻻﻥ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﻭ
ﻏﻮﻝﻫﺎﯼ ﭘﻮﻟﯽ ﺩﺭ ﺩﻭﻟﺖ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻭﺧﯿﻢ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮐﻨﻮﻧﯽ
ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺯﺩﻧﺪ .
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﯾﺪﻩﺑﺎﻥ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ