تصویر حتی یک زن!

تصویر حتی یک زن!" />

مقام هنری و ارزش تخت جمشید را میتوان با یک جمله کوتاه بیان نمود « بشر در جهان باستان هیچ شهر و پایتختی را والاتر و بالاتر از تخت جمشید به خود ندیده است »

طراحان تخت جمشید، تصاویر و نقوش بناهای تخت جمشید را طوری در نظر گرفته بودند که با اصل و منظور و احتیاج بنا، متناسب و هماهنگ باشد و ضمناً این تصاویر و نقوش ، تزیین و کمکی برای عظمت و ابهت بیشتر بناهای دولتی و نظامی و رسمی محسوب میگردید و طبیعی است که در چنین تزئیناتی تصویر و نقش ضیافتی که زن هم وجود داشته باشد مورد لزوم نبوده و بلکه ضمن بیمورد بودن، چنانچه میبود باعث بینظمی و هرجومرج میگشت.



مهمتر از اینها روایات مسافران خارجی و مورخان از مردمان آن دورانِ ایران است از جمله:
مردان پارسي، مانند زنان، از ديده شدن پوست و تن برهنه شان بسيار شرم داشتند و برخلاف يونانيان آن زمان، نمايش تن برهنه و بي پوشاك را كاري برخلاف شرم و آزرم و بس زشت و ناروا مي دانستند، از اين رو كوشش داشتند، جامههائي بپوشند كه بلند و فراخ و چين دار باشد، تا گذشته از پوشيده بودن همه بخشهاي تن و بر، برجستگيهاي طبيعي اندامها نيز پيدا و نمايان نباشد.


استرابون، در اين باره مينويسد:«ايرانيان اگر بخشي از تنشان از جامه بيرون باشد آن را بي شرمي ميدانند و هميشه مايل هستند جامه اي بپوشند كه سرتا پاي ايشان را فرا گيرد».


ديو كريسوس (Dio chrysostomus) نيز در كتاب خود، تقريباً جمله استرابون را بازگو كرده مينويسد: «ايرانيان اگر بخشي از تنشان از جامه بيرون افتد آن را بي شرمي ميدانند».