روایت حمید بقایی از اعتصاب غذای خشک

دیوارهای بلند اوین – پیش مقدمه

اعتصاب غذا یکی از سخت ترین شیوه های اعتراض و مبارزه یک زندانی محبوس در بند است که امکانی جز اعتصاب غذا برای احقاق حق خود ندارد. روشی دشوار و سخت که نیازمند اراده و اعتقاد است. مردان بزرگی چون مهاتما گاندی و امام موسی صدر از کسانی هستند که در کارنامه زندگی خویش سابقه اعتصاب غذا را ثبت نموده اند.

اعتصاب غذا به دو شیوه خشک و تر صورت می گیرد در روش تر زندانی محبوس در بند از خوردن غذا امتناع ورزیده ولیکن از مایعات مختلف از قبیل آبمیوه، شیر، چای شیرین، آب همراه با قند یا نمک و ... استفاده می کند. اما در اعتصاب غذای خشک فرد از خوردن و آشامیدن خوداری نموده و فقط روزانه مقدار اندکی آب خالی می نوشد.

در طی 18 روزی که در زندان قوه قضائیه بودم (بند 241) اعتصاب غذای خشک کردم و روزانه فقط به اندازه 3 لیوان آب خالی می نوشیدم. البته باید اذعان نمایم برخورد پرسنل عادی بسیار خوب بود و حتی نگران وضعیت جسمی من بودند.

پس از رهائی از محبس با مساعدت مردم عزیز ایران به اعتصاب غذا پایان دادم، اما از روز بعد تازه مشکلات جسمی نمایان شدند مشکلات گوارشی، تنگی نفس و ضعف شدید جسمی همگی مواردی هستند که برغم گذشت بیش از دو هفته همچنان ادامه دارند.

اميرالمؤمنين (ع) میفرمایند: هيچ چيزي سختتر از حساب كشي مظلوم از ظالم در قيامت نيست.