حیوان مودب

هر انسان در زندگانی هدفی دارد و جایگاهی را در نظر دارد و بسوی آن سیر می کند
انسانهای دینمدار در غالب برنامه دینی مسیر ترقی خود را طی می کنند که موضوع صحبت این بحث نیستند
در اینجا می خواهیم صحبت از انسانهایی کنیم که خداوند را از زندگانی خود حذف کرده اند
نهایت آرزو و جایگاهی که چنین انسانی می تواند برسد جز همان حیوان مودب نیست
همان علایق حیوانی با رعایت آداب و عدم تجاوز به حقوق هم دیگر.
رعایت قواعد همزیستی مسالمت آمیز. با رعایت ادب همزیستی با همنوع
در چنین جایگاهی انسان یک حیوان مودب بیش نیست
بالاتر از این جایگاهی برای شخصی که دین و ماوراء را از زندگانی حذف کرده متصور نیست
این جایگاهی نیست که یک انسان خواهان تعالی بدان رضایت دهد و آن را هدف خود انتخاب نماید